پاییز از راه رسید

پاییز ۱۳۹۶ هم آمد و من مانند پاییز سال های نه چندان دور حس تحویل سال را دارم. چند سال قبل که هنوز برنامه های صداوسیما را دنبال می کردم و اسپانسرینگ(از معرفی کارافرینان برتر تا فروش قابلمه و کارت شارژ) مانند امروز رواج نداشت، پاییز  که می شد در ساعات آخر شب وقتی از هیاهو روزمره فاصله می گرفتم، با دیدن برنامه رادیو هفت به شب نشینی آرامش بخشی با موسیقی و ادبیات می نشستم. برنامه ای که کم کم بعد از ۴-۵ سال به پختگی رسیده بود و دیگر نمی شد آن را جدی نگرفت. به قول استادم محمدرضا شعبانعلی در مطلب غولی به نام مردم :

هر ایده‌ای، سه مرحله را طی می‌کند: ابتدا مورد تمسخر قرار می‌گیرد. سپس به شدت مورد مخالفت قرار می‌گیرد و در آخرین مرحله، به عنوان یک واقعیت بدیهی پذیرفته می‌شود.

رادیو هفت کودک نوپایی بود که تازه مرحله دوم را تجربه می کرد و مانند برنامه ۹۰ به عنوان یک برنامه تلویزیونی غیر قابل حذف پذیرفته نشده بود و فوقع ماوقع. آقایان مسئول در سیما که ظاهرا دلسوز ولی کم لطف و ناآگاه اند بفهمند که بین این حجم و اخبار جنگ و نفرت ، جستجوی آرامش هم حق ما است و این آرامش را نمی توان با فروش پیامکی قابلمه و شارژ موبایل به مخاطب عرضه کرد. امیدوارم مانند نسل قبلی که حسرت خوشی های کوچکی مانند دیدن قیصر سینمای ایران روی پرده یا شنیدن صدای فرهاد در سالن کنسرت را آرزو داشت و آرزو به دل ماند، ما حسرت خوشی های کوچکی مانند این را نخوریم و دوباره با رادیو هفت شب های پاییزی آرام تری را تجربه کنیم.

1 دیدگاه برای “پاییز از راه رسید”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *