پراکنده‌گویی در باب این روزهای محرم

آسایش دوگیتی تفسیر این دو حرف است با دوستان مدارا با دشمنان مدارا

ماه محرم که میاد حب و بغض ما هم نسبت به مسائل دینی بیشتر از قبل فرصت بروز پیدا می کنه و بیشتر به چشم میاد . حب و بغضی که عموما نشون دهنده منش فکری ما نیست و بیشتر به مانور کینه ورزی نسبت به دیدگاه مقابل تبدیل میشه. چه عده ای که با آزار مردم(از صدای زیاد بلندگو ها تا تشدید ترافیک خیابان) به اجبار دنبال حسینی کردن دیگران هستند و چه عده ای که با تمسخر باورهای میلیون‌ها ایرانی نفرت پراکنی می کنن. روزگاری قدرت دست گروه دوم بود و حتی برای سفر کربلا دست زائرین رو قطع و در شهر ها روضه خوانی رو منع می کردن. اما امروز تنها امکان تمسخر و تحقیر باورهای هموطنان خودشون رو دارند. من این گروه روخطرناک تر از گروه اولی می دونم . چرا که اگر بخشی از گروه اول ناآگاهانه دیگران را آزار می‌دهن، گروه دوم آگاهانه  عقده گشایی می کنن.

البته درک می کنم در این جغرافیا گاهی حیطه اختیار دوستانی که به اسلام اعتقادی ندارن تنگ شده و من هم از این موضوع ناراحتم و شرمنده اونها هستم. اما کسانی که انتقام سیاستمداران رو از هموطن مسلمان بدون قدرت خودشون می گیرند رو ابدا درک نمی کنم.

اما در باب باورهای مذهبی هم باید بگم برای منی که این روزها بین دیدگاه سنتی و مذهبی(به عنوان ریشه های فکری من) از یک طرف و دیدگاه مدرن و علمی امروز(به عنوان میوه های درخت نونهال اندیشه من) از طرف دیگر گیر کردم ، تنها راهی که به ذهنم می رسه اینه که حرف های مشترک هر دو دیدگاه رو در خودم تقویت کنم. مثلا به جای اینکه سوالم این باشه که “آیا باید حدیث امامان در مورد دروغ مرجع قرار دهم یا دیدگاه متاخران علوم رفتاری رو” به رفتار امروزم توجه کنم که چطور کمتر دروغ بگم. به نظرم اینجاست که به  جای رفتار قیم مآبانه و تعیین تکلیف برای دیگران( به قول دوستان روانشناس گرفتن نقش والد) نقش بالغ رو می گیرم و به رفتار خودم توجه می کنم. در این‌صورت باورهای فردی ام رو در اولویت دوم قرار می‌دم. جالبه که در یکی دو باری که تلاش کردم این تفکر رو عملی کنم ، به دوستانی که با من زاویه فکری دارند ولی تعامل روزمره کاری و شخصی دارم نزدیک تر شدم. البته به نظرم این نگاه جدید، نیازمند نوعی مدارا است که برای من امثال من یه کم سخته. چون ماها اگر در یک روستا هم جمع بشیم ، علیا و سفلی راه می اندازیم. پس چه بهتر که تمرین کنیم با همدیگه (چه دوست و چه دشمن، چه موافق و چه مخالف) مدارا کنیم .

2 دیدگاه برای “پراکنده‌گویی در باب این روزهای محرم”

  1. سلام
    و ارادت
    به نظرم گروهي يا كمپيني تشكيل دهيم
    و
    به صورت رو در رو و حضوري جلساتي بگذاريم
    و روي ترويج و توسعه فرهنگ ( گفت و گو) كار و تمرين كنيم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *