این روزها چه می کنم(خلاصه ای از فعالیت های 2 سال اخیر من)

پیش نوشت:

چند روز قبل معلم عزیزم محمدرضا شعبانعلی در پاسخ به نوشته ای از من گفت آروم و بی سروصدا کار می کنم و خبری از من نیست. چند روزی به این جمله و چرایی این بی سروصدا بودن فکر کردم و بنظرم رسید این چند خط را بنویسم:

در حقیقت پایان خوش دوران سربازی من در دفتر تحقیقات کاربردی نیروی انتظامی در پاییز سال گذشته با اتفاقات تلخی همراه شد و این تلخی با همه گیری ویروس کرونا ادامه پیدا کرد. من با توجه به دامنه اثرگذاری خودم به عنوان یک شهروند عادی می دیدم که کاری از دستم بر نمی آید. از عجز و ناتوانی خودم و غم از دست دادن دوستان و هموطنان واقعا خسته و درمانده شده بودم و تبعات روحی آن نیز زندگی من را تحت تاثیر قرار می داد.

در این مدت سبک زندگی امثال من هم مانند خیلی از مردم دچار تغییرات اساسی شد. دیگر نه از سفر های متعدد و نه حتی دورهمی های خانوادگی و دوستانه خبری بود و خانه نشینی و گوشه گیری دوران کرونا به گوشه گیری در فضای مجازی هم تسری پیدا کرد. نمی توانستم بی توجه به جامعه همچنان شاداب و پرانرژی از روزهای خوب زندگی ام بگویم . از تلاش برای تغییرات مثبت در جامعه و ساختن آینده حرف بزنم در حالی که می دانم بسیاری از تلاش ها محکوم به بن بست رسیدن هستند و شرایط کلان اقتصادی، اجتماعی و همه گیری کرونا و مرگ و میر ناشی از آن روی همه شئون زندگی سایه انداخته اند. بنابراین سکوت و انزوا را بر حضور پر انرژی ترجیح دادم و خودم را با خواندن کتاب، دوچرخه سواری، آشپزی و کار کردن روی پروژه های کاری سرگرم می کردم.

در آستانه بهار و نو شدن طبیعت بنظرم تلنگر خوبی بود که کم کم از این پیله خودخواسته بیرون بیایم و به قول نادر نادر پور «بود که بر خود دری گشایم غم درون را برون کشانم».

اما در این مدت چه می کردم.

بعد از دوران سربازی به لطف دو تن از دوستان به 2 شرکت بزرگ در مشهد( یک استارتاپ رشدیافته و موفق و یک هلدینگ اقتصادی) معرفی شدم. چند جلسه ای هم در مورد شرایط همکاری و حیطه کاری «توسعه دهنده کسب وکار» مورد نیاز آنها بحث کردیم. اما هر چه بیشتر صحبت می کردم می دیدم مجید صادقیانی که امروز می شناسم نه به فضای آکواریومی استارتاپی با منشا پول نامعلوم و نه به فضای ریاکارانه رایج در مجموعه های خصولتی تعلق دارد. این اتفاقات با کار مشاوره پاره وقت من در شرکت تعاونی دانش بنیان انگاره فیزیک توس همراه شده بود و با تجربه هر دو محیط، تفاوت فضای کار حرفه ای در سازمان های بزرگ با شرایط کاری یک تیم کوچک کاملاً خصوصی در حوزه ترویج علم بیشتر به چشمم می آمد.

تجربیات قبلی من در حوزه سرگرمی های موضوعی و رویای آموزش سرگرم کننده و شگفت زده کردن کودکان و خانواده ها دوباره در من زنده شده بود و تصمیم گرفتم مسیر شغلی خودم را با این تیم ادامه بدهم. با مدیران دو شرکت بزرگ تماس گرفتم و با عذرخواهی گفتم جایی دیگر مشغول به کار شدم. در کنار این تیم کوچک اما همدل ماندم، قلک های مان را شکستیم و حالا 18 ماه است که من هم در کنار دوستانم در حوزه ترویج علم و سرگرمی های علمی که علاقه من در ۵-۶ سال گذشته بوده کار می کنیم.

انگاره فیزیک سرمایه گذار، مجری و بهره بردار انگاریوم آسمان نمای دانشگاه فردوسی مشهد (چیزی شبیه گنبدمینا در تهران اما در مقیاسی کوچکتر) است که نرم افزار تصویر سازی 360 درجه و سخت افزار اپتیکی آن را نیز دوستان من توسعه داده اند. انگاریوم محلی برای نمایش های 360 درجه علمی تفریحی، آزمایشات علمی نمایشی و دوره های آموزشی ترمیک نجوم در مشهد است.  

ما در این یک سال شیوع کرونا به مخاطب اصلی خودمان(دانش آموزان مدارس) دسترسی نداشتیم. فعالیت حضوری را خیلی محدود کردیم و علاوه بر برگزاری دوره های ترمیک نجوم به صورت آنلاین، بیشتر وقت خود را صرف توسعه محصولات جدید در حوزه سرگرمی های علمی کردیم. خروجی تلاش های یک سال اخیر ما ساخت عینک رصد خورشیدگرفتگی، بازی کارتی پلاریس، اسطرلاب پارسی و اسطرلاب عربی بود تا بتوانیم چراغ این مجموعه را در روزهای تعطیل امسال روشن نگه داریم.

 امروز که به تصمیم 18 ماه قبل خودم نگاه می کنم قطعا هنوز نتوانسته ام مزایا، حاشیه امن مالی کارمندی و راحتی کار در شرکت های بزرگ را داشته باشم. وقتی می بینم علی رغم فشارهای کاری و مالی بیشتر، 18 ماه مطابق با ارزش های خودم زندگی کرده ام و در کنار تیمی همفکر برای هزاران نفر تجربه ای خوب ساخته ایم، وقتی در تاریکی سالن به چهره شگفت زده بچه ها نگاه می کنم و یا وقتی که به جای انتظار برای تمام شدن ساعت کاری، متوجه گذر زمان در محل کار نمی شوم از تصمیم خودم رضایت بیشتری پیدا می کنم.

البته به قول محمدرضا زمانی «این یک سبک زندگی لوکس است» و با توجه به شرایط اقتصادی ناپایدار کشور و سختی های کار در حوزه سرگرمی و آموزش عموما نمی توان آن را به کسی توصیه کرد.

(Visited 126 times, 1 visits today)

2 دیدگاه برای “این روزها چه می کنم(خلاصه ای از فعالیت های 2 سال اخیر من)”

  1. سلام مجید عزیز
    این نوشته رو نگه داشته بودم که یک روزی با تمرکز بخونم و الان فرصتی شد تا بعد از یک کار عمیق، با خواندنش تازه بشم. خوشحالم که رضایتت رو در قالب کلمات دوباره خوندم.
    همیشه صحبت با تو و خواندن نوشته‌هات برام آموزنده و الهام‌بخش بوده. ممنون.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *