این روزها چه می کنم(خلاصه ای از فعالیت های 2 سال اخیر من)

پیش نوشت:

چند روز قبل معلم عزیزم محمدرضا شعبانعلی در پاسخ به نوشته ای از من گفت آروم و بی سروصدا کار می کنم و خبری از من نیست. چند روزی به این جمله و چرایی این بی سروصدا بودن فکر کردم و بنظرم رسید این چند خط را بنویسم:

در حقیقت پایان خوش دوران سربازی من در دفتر تحقیقات کاربردی نیروی انتظامی در پاییز سال گذشته با اتفاقات تلخی همراه شد و این تلخی با همه گیری ویروس کرونا ادامه پیدا کرد. من با توجه به دامنه اثرگذاری خودم به عنوان یک شهروند عادی می دیدم که کاری از دستم بر نمی آید. از عجز و ناتوانی خودم و غم از دست دادن دوستان و هموطنان واقعا خسته و درمانده شده بودم و تبعات روحی آن نیز زندگی من را تحت تاثیر قرار می داد.

ادامه خواندن “این روزها چه می کنم(خلاصه ای از فعالیت های 2 سال اخیر من)”